Szeflera drzewkowata – uprawa

Jeśli pragniesz ozdobić swoje mieszkanie rośliną przypominającą drzewko, wybierz szeflerę drzewkowatą. Ta pochodząca z Tajwanu roślina ma wzniesiony pokrój i dekoracyjne liście, przypominające małe parasolki. Szeflera drzewkowata jest popularna nie tylko ze względu na swoją urodę, ale także na umiarkowane wymagania pod różnymi względami, dzięki czemu jest łatwa w pielęgnacji.

Szeflera drzewkowata — charakterystyka

Nazwa szeflera pochodzi od nazwiska niemieckiego botanika Jacoba Christiana Schefflera, który odkrył kilka gatunków tej urodziwej rośliny. Najpopularniejsza jest pochodząca z Tajwanu szeflera drzewkowata, która charakteryzuje się ciemnozielonymi, błyszczącymi, drobno złożonymi liśćmi o długości 15-20 cm, które składają się z 7-9 listków. Drzewko osiąga do 150 cm wysokości.

Na rynku dostępnych jest kilkadziesiąt odmian — niskie i wysokie. Mogą mieć liście całkowicie zielone, z jasnymi plamami bądź cętkami, powcinane, pofałdowane lub poskręcane.

Szeflera drzewkowata — uprawa

Szeflera drzewkowata nie lubi pełnego słońca, dlatego powinna być przed nim osłonięta. Najlepiej ustawić ją w półcieniu. Latem temperatura pomieszczenia powinna wynosić 15–21 st. C, zimą 12–16 st. C. Roślina dobrze znosi krótkotrwałe chłody (do 10 st. C), ale gdy utrzymują się one dłużej, jej liście żółkną, brązowieją i opadają. Szeflera nie lubi również przeciągów.

Roślina wymaga regularnego, umiarkowanego podlewania. Należy bardzo uważać na przelanie, ponieważ szeflera jest bardzo na to wrażliwa. Zimą podlewanie ograniczamy, ale nie dopuszczamy do przesuszenia podłoża. Jeśli szeflera stoi koło kaloryfera, dobrze jest od czasu do czasu zraszać ja miękką wodą. Liście należy przecierać wilgotną ściereczką, aby usunąć kurz. Można je również nabłyszczać, ale nie częściej nić raz na 3 miesiące.

Najlepsze podłoże dla szeflery drzewkowatej to substrat torfowy lub ziemia uniwersalna, o pH 5,5–6,5. Młode rośliny należy przesadzać raz na rok, starsze co 2-3 lata, zawsze do niewiele większych doniczek niż te, w których rosły do tej pory. Dużym egzemplarzom, które trudno przesadzić wystarczy raz do roku wymienić wierzchnią warstwę podłoża, najlepiej robić to od marca do maja. W okresie wegetacji roślinę należy nawozić co 2–3 tygodnie nawozami wieloskładnikowymi dla roślin doniczkowych o ozdobnych liściach. Przestajemy zasilać w połowie września.

Szeflerę drzewkowatą można rozmnożyć przez sadzonki wierzchołkowe (tniemy w miejscu już nieco drewniejącym) lub pędowe (z jednym lub dwoma liśćmi, przycinamy około 0,5 cm pod dolnym i około 0,5–1 cm nad górnym liściem). Sadzonki po zastosowaniu ukorzeniacza umieszczamy w wilgotnym i ciepłym podłożu — do 25 st. C, a pojemnik okrywamy folią, w której robimy kilka otworów. Roślinę można także rozmnażać przez odkłady powietrzne.

Roślina jest dość odporna na choroby. Zdarza się, że zaatakują ją przędziorki, jeśli wilgotność powietrza w pomieszczeniu jest niska, lub tarczniki. Ważne przy dzieciach i zwierzętach: szeflera zawiera substancje, które mogą drażnić skórę i błonę śluzową.

Dodaj komentarz