Bauhaus – co to za styl?

Jeżeli ponad wszystko cenisz sobie proste formy, funkcjonalność kosztem dekoracyjności oraz przestronne, przepełnione światłem wnętrza, koniecznie zapoznaj się ze stylem Bauhaus. To właśnie z niego wywodzą się modne obecnie style industrialny oraz minimalistyczny. Hasło „forma podąża za funkcją” w najprostszy sposób obrazuje, co oznacza styl Bauhaus.

Bauhaus — co to za styl?

Styl Bauhaus został stworzony w latach 1913-1933 w Niemczech. Charakteryzują go kubistyczne formy, prostota, funkcjonalność oraz dużo światła. Prekursorem stylu Bauhaus jest Walter Gropius, założyciel szkoły projektowania w Weimarze i Dessau. To właśnie tutaj po raz pierwszy postawiono na funkcjonalizm, który zdominował architekturę, projektowanie wnętrz oraz wzornictwo XX wieku.

„Chcemy stworzyć jasną, organiczną architekturę, której logika wewnętrzna będzie oczywista i promienna, nieobciążona kłamliwymi fasadami i sztuczkami; chcemy architektury przystosowanej do naszego świata maszyn, radia, szybkich aut” – pisał Walter Gropius w manifeście „Teoria i zasady organizacyjne Bauhausu”.

Ten funkcjonalny minimalizm został wypracowany zarówno przez wykładowców, jak i studentów tej słynnej szkoły. Charakterystyczną cechą wszystkich projektów, które wykonywali prekursorzy tego stylu, był brak ornamentyki oraz elementów narodowych, co wpłynęło na okrzyknięcie Bauhausu mianem stylu międzynarodowego.

Szkołę zamknięto przed wybuchem II wojny światowej, jednak jej wpływy przetrwały do dziś. Sam Gropius w swojej książce „Pełnia architektury” sprzeciwiał się określaniu Bauahausu mianem stylu pisząc, że jego celem „nie było upowszechnianie jakichkolwiek stylów, systemów czy dogmatów”.

Styl Bauhaus – najważniejsze cechy

Pomieszczenia w stylu Bauhaus powinny być dostosowane do potrzeb osoby, która w nim przebywa, przy zachowaniu jak największego dostępu do słońca, zieleni oraz przestrzeni. Wnętrza Bauhaus są przestronne, dominują w nich przeszklenia, odsłonięte okna, a także niewielka liczba funkcjonalnych mebli. Unika się natomiast bibelotów, a funkcję dekoracyjną pełnią wyłącznie przedmioty użytkowe. W myśl głoszonych przez szkołę zasad wszystkie przedmioty muszą łączyć w sobie funkcję dekoracyjną z użytecznością, która uznawana była za znacznie ważniejszą od zdobień. W ten sposób powstawały proste, przestronne i bardzo funkcjonalne pomieszczenia, a także całe budynki.

Styl Bauhaus lubi geometryczne i proporcjonalne meble, często o zróżnicowanych fakturach, np. pofałdowane obok gładkiego, matowe obok błyszczącego (to ostatnie zastąpiło zresztą bogatą ornamentykę, która stosowana była we wcześniejszych stylach). Przestrzeń powiększają jasne kolory, jaskrawe dopuszczalne są jedynie jako akcenty (żółty, czerwony, niebieski).

„Mniej znaczy więcej” i „forma wynika z funkcji” – hasła powtarzane dziś przez minimalistów, wywodzą się właśnie ze stylu Bauhaus.

Styl Bauhaus — najsłynniejsze meble

Do najsłynniejszych mebli zaprojektowanych w stylu Bauhaus należą krzesła i leżanki Le Corbusiera, które powstały w latach 20. XX wieku we współpracy z Charlotte Perriand i Pierre’em Jeanneretem. Proste, funkcjonalne krzesła „LC-2” („petit confort”) i „LC-3” („grand confort”) oraz szezlong LC-4 z chromowanej stali i skóry do dziś cieszą się uznaniem wielbicieli dobrego designu.

Dla kogo jest styl Bauhaus?

Styl Bauhaus będzie pasował osobom, które lubią wnętrza w stylu industrialnym i minimalistycznym. Nie będzie on natomiast podobał się tym, którzy uważają takie wnętrza za zimne i zbyt surowe.

Obrazy w stylu art deco – polska malarka Tamara Łempicka

Tamara Łempicka to wyjątkowa i bezkompromisowa ikona nowoczesności. Jej owiana legendą postać wciąż intryguje, a twórczość wzbudza nieustanny zachwyt. Do największych dzieł malarki należy Autoportret w zielonym Bugatti, który powstał na zamówienie Die Dae i uważany jest za klasyczny przykład sztuki art deco. Obrazy Tamara Łempicka to najczęściej wyszukiwana fraza według statystyk Google, jeśli chodzi o polskich artystów, a biografia Łempickiej to wybuchowa mieszanka romansów, nocnego życia i geniuszu artystycznego. Jak kształtował się styl Łempickiej i co miało największy wpływ na malarkę?

Polska malarka Tamara Łempicka

Tamara Łempicka nazywana jest „królową art deco” . Historycy twierdzą, że jej styl ukształtował się we Włoszech, gdzie w dzieciństwie corocznie jeździła z rodzicami na wakacje, a w młodości studiowała w szkole lozańskiej. To właśnie tam artystka miała po raz pierwszy styczność ze sztuką renesansowych mistrzów malarstwa.

Początkową twórczość Tamary Łempickiej, zwłaszcza dwa pierwsze okresy, cechują jasne, czyste kolory, dokładne rysunki, wyraziste cienie i niekonwencjonalna stylizacja, w której postacie budowane są z uproszczonych brył. Cała kolekcja obrazów malarki wyróżnia się świetlistymi, czystymi, niezwykle żywymi barwami. Najlepszym tego przykładem jest obraz Dziewczyna w niebieskiej sukience. Łempicka była bardzo precyzyjna i szalenie dbała o szczegóły, godzinami potrafiła malować jeden fragment obrazu. Do tego była niezwykle sumienna i pracowita, bez względu czy tworzyła portret króla, czy malowała prostytutkę.

Pierwszym mężem artystki był Tadeusz Łempicki, którego nazwisko nosiła już do końca życia. Para jednak rozstała się w 1927 roku, czego efektem była głęboka depresja artystki. Po wybuchu II wojny światowej Łempicka przeniosła się do Stanów Zjednoczonych, gdzie kontynuowała swoją twórczość. Jej obrazy jednak nietraktowane były przez krytyków przychylnie, co wynikało również z zachowania samej artystki. Malarka uznawana była za celebrytkę, wręcz skandalistkę, a w prasie co jakiś czas pojawiały się zdjęcia z jej kolejnych nocnych wojaży. Tamara Łempicka słynęła z towarzyskiego życia, otaczała się nie tylko przystojnymi mężczyznami, ale również atrakcyjnymi kobietami. Lubiła alkohol, narkotyki i papierosy. Obrazy Łempickiej zaczęły być popularne w Ameryce dopiero długo po jej śmierci w 1980 r. w Meksyku.

Tamara Łempicka — ciekawostki

Twórczość oraz życie Tamary Łempickiej stały się inspiracją do zaprojektowania unikalnego zapachu perfum. W 1983 roku powstał Dom mody Lolita Łempicka, a nazwa firmy to kompilacja imienia bohaterki powieści Nabokova „Lolita” i nazwiska słynnej malarki. Zmysłowe perfumy są niezwykle popularne wśród kobiet, a znajdujące się na całym świecie butiki domu mody Lolita Łempicka cieszą się dużym powodzeniem.

Tamara Łempicka — obrazy

Obrazy Tamara Łempicka należą do najchętniej kupowanych dzieł mistrzyń malarstwa, a oryginalne dzieła osiągnęły łączną kwotę sprzedaży na poziomie 87.2 mln dolarów. Łempicka, obok Joan Mitchell i Louise Bourgeois, jest trzecią najdrożej sprzedawaną artystką na świecie. Najdroższy obraz malarki Rafaela sur fond vert z 1927 roku został sprzedany podczas aukcji w nowojorskim Sotheby’s za 8,48 mln dolarów! Kolekcjonerami obrazów Łempickiej są m.in. Jack Nicholsson i Madonna.

Największym uznaniem cieszą się dzieła: Tamara w zielonym Bugatti, Adam i Ewa, obraz Dr. Boucard oraz Kobieta z Gołębiem.