Sansewieria cylindryczna – uprawa

Sansewieria cylindryczna, potocznie zwana wężownicą cylindryczną, to roślina doniczkowa o charakterystycznych liściach, które przypominają wzniesione do góry szable. Jest długowieczna i bardzo wytrzymała na niekorzystne warunki uprawy. Zniesie praktycznie wszystko, oprócz nadmiernego przelania.

Sansewieria cylindryczna — charakterystyka

Sansewieria cylindryczna naturalnie rośnie w obszarach południowo-zachodniej Afryki, w tropikalnej części Azji oraz na Półwyspie Arabskim. Dlatego bardzo ważne jest, aby uprawa w naszym kraju była przeprowadzona odpowiednio, włączając w to wszystkie zabiegi dotyczące pielęgnacji, w tym przesadzanie oraz podlewanie.

Warto wiedzieć, że sansewieria magazynuje wodę zarówno w kłączach, jak i liściach, które wielokrotnie zaplatane są w warkocze, co jest dodatkowym elementem dekoracyjnym rośliny. Powinniśmy również pamiętać, że ten sukulent ma bardzo silne korzenie, które przy nieprzesadzaniu lub dobieraniu zbyt małej doniczki, mogą ją rozsadzić.

Sansewieria cylindryczna — uprawa

Liście sansewierii cylindrycznej w naturze osiągają nawet do 2 m wysokości, ale w uprawie doniczkowej dorastają do ok. 1 m. Spomiędzy rozety liści wyrastają bezlistne pędy kwiatostanowe o długości 40-60 cm, a na ich wierzchołkach tworzą się kłosowate kwiatostany złożone z kilkudziesięciu rurkowatych kwiatów. Pędy kwiatostanowe i kwiaty mogą być zielonkawobiałe lub różowe, niekiedy wydzielają lepką, przezroczystą ciecz. Roślina w uprawie domowej zakwita nawet kilka razy w roku, w różnych terminach. W sprzedaży wężownica cylindryczna dostępna jest w postaci kilku pionowo posadzonych liści, które z czasem utworzą wachlarzowate rozety, lub w postaci warkocza zaplecionego z liści.

Sansewieria cylindryczna, wężownica (Sansevieria sp.) kupuj w OBI
Sansewieria cylindryczna

Wężownica cylindryczna jest bardzo wytrzymała na niekorzystne warunki uprawy. Najbardziej lubi światło rozproszone i półcień, doskonale rośnie zarówno na parapecie (najlepiej okna południowego, i za firanką), jak i w głębi pomieszczeń. Dobrze znosi niedobór wody, jedyne co jej szkodzi to nadmierne przelanie. Nadmiar wody może prowadzić do gnicia korzeni, kłączy oraz liści. Dlatego sansewierię należy podlewać rzadko, najlepiej, gdy podłoże całkiem przeschnie. Podłoże dla wężownicy powinno być żyzne, próchniczne i przepuszczalne, można kupić uniwersalne podłoże dla roślin doniczkowych z domieszką piasku lub drobnego żwiru. Na dnie doniczki należy ułożyć kilkucentymetrowy drenaż, np. z grubego żwiru lub keramzytu.

Sansewierię cylindryczną można zasilać nawozem uniwersalnym, nawozem dla roślin o ozdobnych liściach lub nawozem dla kaktusów. Należy to jednak robić w sposób umiarkowany, ponieważ zbyt intensywne nawożenie może powodować szybki rozrost i konieczność częstego przesadzania. Siła wzrostu korzeni jest tak ogromna, że mogą one rozsadzić doniczkę. Wężownicę cylindryczną przesadza się wiosną, w razie konieczności corocznie, najlepiej do doniczki maksymalnie 2–3 rozmiary większą od poprzedniej (w przeciwnym wypadku u rośliny zacznie silnie rozrastać się system korzeniowy, kosztem wzrostu części nadziemnej).

Sansewieria cylindryczna rozmnażana jest wegetatywnie poprzez podział roślin, który można wykonać na 2 sposoby. Pierwszy to rozdzielanie pojedynczych rozet, drugi polega na sadzeniu w ukorzeniaczu pojedynczych liści. Jeśli chcemy ukorzenić roślinę, wtedy możemy zrobić to w dowolnym momencie, natomiast podział roślin starszych wykonujemy wiosną.

Sansewieria cylindryczna — choroby

Jeśli nieprawidłowo dbamy o rośliny, mogą one zacząć chorować. Pierwszą bardzo często występującą chorobą sansewierii cylindrycznej jest zanikanie wzorków na liściach i ich blednięcie. Takie objawy są znakiem ostrzegawczym, że roślina ma zbyt mało światła. Jeśli z kolei sansewieria ma suche i poparzone plamy na liściach, znaczy to, że stanowisko dla niej dobrane dopuszcza do niej zbyt dużo promieni słonecznych. Kolejny problem to gnicie korzeni i brunatne plamy na liściach, które spowodowane są nadmiarem wody w glebie. Z kolei niedobór wody oraz za wysoka temperatura powietrza, prowadzą do brązowienia i zasychania liści. Jeśli liście sansewierii zaczną robić się miękkie i czarne, jest to wtedy działanie chłodu, a gdy młode liście staną się wiotkie i miękkie, to znaczy, że roślina jest przenawożona.

Inne choroby sansewierii cylindrycznej objawiają się m.in. drobnymi i białymi włoskami na liściach, które oznaczają atak wełnowców. Do walki z nimi należy używać specjalistycznych środków. Postrzępione blaszki liściowe to prawdopodobnie działanie opuchlaków, na które działają pałeczki nawozowe z odpowiednim preparatem.




Dodaj komentarz