Pelargonie angielskie to jedne z najbardziej efektownych roślin balkonowych, które przyciągają uwagę nie tylko obfitym kwitnieniem, ale też elegancją i szlachetnym wyglądem. Ich duże, aksamitne kwiaty w intensywnych barwach i kontrastowych wzorach to znak rozpoznawczy tego gatunku. Choć uchodzą za nieco bardziej wymagające niż pelargonie rabatowe czy bluszczolistne, to przy odpowiedniej pielęgnacji odwdzięczają się spektakularnym wyglądem przez całe lato.
Jak wygląda pelargonia angielska?
Pelargonia angielska (Pelargonium grandiflorum), nazywana też pelargonią wielkokwiatową, wyróżnia się spośród innych pelargonii przede wszystkim dużymi, falistymi kwiatami, które przypominają nieco kwiaty storczyków lub fiołków ogrodowych. Płatki często mają wyraźne żyłkowanie, ciemniejsze plamki lub obrzeża w kontrastowym kolorze, co czyni je szczególnie dekoracyjnymi.
Liście pelargonii angielskiej są intensywnie zielone, szerokie, o ząbkowanych brzegach, a cała roślina ma zwarty, krzaczasty pokrój. W przeciwieństwie do innych pelargonii, nie wytwarza długich, zwisających pędów – idealnie sprawdza się w donicach ustawianych na parapetach, balkonach lub tarasach.
Pelargonia angielska – pochodzenie
Pelargonie angielskie pochodzą od dziko rosnących gatunków z południowej Afryki. W XIX wieku zaczęto je intensywnie uprawiać i krzyżować w Wielkiej Brytanii, skąd wzięła się ich potoczna nazwa. Od samego początku były traktowane jako rośliny ozdobne do uprawy w oranżeriach i na werandach. Ich popularność w Europie nie słabnie – angielskie pelargonie to wciąż ulubieńcy miłośników klasycznych, eleganckich kompozycji kwiatowych.
Uprawa pelargonii angielskiej
Pelargonia angielska najlepiej rośnie w miejscach jasnych, ale nie narażonych na bezpośrednie, ostre południowe słońce. Idealne będą stanowiska wschodnie lub zachodnie – tam, gdzie roślina ma dużo światła, ale jednocześnie nie jest przegrzewana. W cieniu kwitnienie może być osłabione, natomiast w zbyt nasłonecznionym miejscu liście mogą ulec poparzeniu.
Roślina preferuje podłoże żyzne, przepuszczalne i lekko kwaśne. Gotowe mieszanki do pelargonii dostępne w sklepach ogrodniczych zazwyczaj dobrze się sprawdzają, ale warto dodać do nich nieco perlitu lub piasku, by poprawić drenaż. Na dnie doniczki zawsze powinna znajdować się warstwa keramzytu, która zapobiegnie zastojowi wody.
Pelargonia angielska – pielęgnacja
Wymaga regularnego podlewania, ale nie znosi przelania – ziemia powinna być lekko wilgotna, lecz nie mokra. W czasie upałów dobrze jest podlewać ją codziennie, najlepiej rano lub wieczorem, unikając zraszania liści i kwiatów.
W sezonie wegetacyjnym warto zasilać roślinę nawozem do roślin kwitnących – najlepiej co 7–10 dni. Dobrze sprawdzają się nawozy z dodatkiem potasu, który wspomaga kwitnienie. Aby pelargonia zachowała ładny pokrój i wciąż wypuszczała nowe pąki, należy regularnie usuwać przekwitłe kwiaty i przycinać roślinę, jeśli zaczyna się nadmiernie rozrastać.
W przeciwieństwie do pelargonii rabatowych, pelargonie angielskie są bardziej wrażliwe na zmienne warunki atmosferyczne – źle znoszą przeciągi, intensywne opady oraz skoki temperatury. Dlatego najlepiej czują się w miejscach osłoniętych, np. na zadaszonych balkonach czy werandach.
Najpiękniejsze odmiany pelargonii angielskiej
Wśród licznych odmian pelargonii angielskiej można znaleźć prawdziwe perły ogrodowej elegancji. Ich kwiaty zachwycają bogactwem form i kolorów – od delikatnych pasteli po intensywne, głębokie odcienie purpury i burgundu.
Jedną z klasycznych i cenionych odmian jest ‘Mona Lisa’ – o dużych, biało-różowych kwiatach z ciemniejszym środkiem. ‘Black Knight’ to z kolei odmiana o bardzo ciemnych, niemal bordowych kwiatach z czarnymi akcentami, która wyróżnia się głębokim kontrastem. Warto również wspomnieć o ‘Elsa’ – eleganckiej pelargonii o czysto białych, aksamitnych kwiatach, która pięknie prezentuje się w połączeniu z zielenią liści.
‘Fringed Aztec’ to odmiana o postrzępionych, dwubarwnych kwiatach w odcieniach różu i purpury, nadająca kompozycjom lekkości i fantazyjnego charakteru. Na uwagę zasługuje także ‘Maestro’ – odmiana o intensywnie czerwonych kwiatach z czarnym środkiem, która przyciąga wzrok już z daleka.
Pelargonie angielskie doskonale prezentują się w monogatunkowych nasadzeniach, ale również jako główny akcent wśród innych roślin balkonowych o spokojniejszym charakterze.
Fot. Flickr
Pelargonia angielska – zimowanie
Pelargonie angielskie, choć bywają traktowane jako rośliny jednoroczne, można z powodzeniem przezimować i cieszyć się nimi również w kolejnych sezonach. Najważniejsze to odpowiednio przygotować je do zimy.
Jesienią, gdy temperatura nocą zaczyna spadać poniżej 10°C, należy przenieść rośliny do jasnego, chłodnego pomieszczenia, w którym temperatura utrzymuje się w granicach 5–10°C. Może to być klatka schodowa, ogrzewana oranżeria lub nieogrzewany pokój z dużym oknem. Przed przeniesieniem warto rośliny przyciąć – skrócenie pędów ułatwi zimowanie i ograniczy rozwój chorób grzybowych.
Zimą podlewanie ogranicza się do minimum – tylko tyle, by ziemia całkowicie nie wyschła. Wiosną, po przesadzeniu do świeżego podłoża i skróceniu słabych pędów, rośliny zaczynają znów intensywnie rosnąć i kwitnąć.
Pelargonie angielskie to rośliny wyjątkowe – eleganckie, efektowne, a przy tym stosunkowo łatwe w uprawie, jeśli pozna się ich potrzeby. Dzięki nim każdy balkon czy taras może zyskać klimat angielskiego ogrodu – pełnego barw, kwiatów i nieco romantycznej nostalgii.
