Od 16 listopada 2024 roku we Wrocławiu, w Bulwarach Książęcych, można oglądać nową wystawę prac Anki Mierzejewskiej – „Miasto Ciszy”. To niezwykła okazja, by zbliżyć się do twórczości artystki, która od lat fascynuje intensywnymi barwami i tematyką cielesności, a także jej wpływem na nasze życie, emocje i relacje ze światem.
Ciało, witalność i milczenie
„MIASTO CISZY” to wystawa, która stawia pytanie o naszą relację z ciałem, przestrzenią i światem, który nas otacza. Mierzejewska, znana z tworzenia wyrazistej ceramiki, tym razem zaprasza do świata malarskich opowieści, które pełne są intensywnych emocji, cielesności i energii. Ciało jest tu centralnym punktem, ale towarzyszy mu tajemnicze, niewypowiedziane doznanie, które artystka przyrównuje do „miasta ciszy” – przestrzeni pełnej milczenia, które odczuwa się tylko przez metaforę.
Sztuka Anki Mierzejewskiej to w pełni zaangażowane wyrażenie emocji i wrażeń, z którymi artystka zmaga się w codziennym życiu. Obrazy kuszą, wciągają widza do swojej przestrzeni, zmuszając do interakcji i wywołując refleksje na temat naszych własnych lęków, obsesji i pragnień. Mierzejewska nie boi się stawiać trudnych pytań, które skłaniają do dialogu z własnym wnętrzem.
Malarskie narracje i forma
Dzieła Mierzejewskiej nie tworzą linearnej opowieści. Artystka preferuje cykliczną formę swoich narracji – obrazy mają charakter wizualnego „ronda”, na którym motyw i barwa powracają w różnych odsłonach. Dzięki temu widz staje się uczestnikiem, który nie tylko obserwuje, ale także interpretuje. Właśnie to doświadczenie „rozmowy” z obrazami sprawia, że każda z prac ma swój unikalny charakter i angażuje odbiorcę na wielu poziomach. W notatkach związanych z tą wystawą artystka pisze:
Proponuję temat komunikacji. Tej werbalnej i tej pozawerbalnej. Potrafimy przecież porozumiewać się mentalnie, bez użycia słów. Odczuwamy czyjeś intencje i wibracje. Pomimo tego jednak wciąż nie potrafimy porozumiewać się a świat jest pełen agresji. Konflikty zabierają energię. Niszczą. Wobec tak dojmujących emocji czuję się bezsilna. Kiedy świadomość ogromu ludzkiego cierpienia jest nie do wytrzymania, nie mogę skoncentrować się na pracy, bo umysł i ciało jest zainfekowane strachem, bezradnością. Wtedy instynktownie szukam ukojenia w błękitach i zieleniach któregoś z akwenów wodnych. Muszę to napięcie utopić. Zapomnieć.
Chcę zanurzyć się w wodzie i rozpłynąć się w niej, żeby czuć, że zamieniam się w wodę i w morską pianę, że jestem połączona z tym żywiołem, że zespalam się z naturą i nie mam już osobnego ciała. Na sicie wyobraźni i pamięci osadzają się obrazy. Próbuję je materializować.
Chciałabym widzieć w ludziach inteligencję, mądrość, twórcze możliwości. Na ogół jednak żyjemy poddając się mechanizmom czystej biologii. Popędy cielesności, seks, po prostu życie. To są siły napędowe. Celem jest przetrwanie.
Kiedy życie boli nie do wytrzymania, lepiej zmienić formę, przetrwać pod inną postacią.
Zaproszenie do refleksji
„MIASTO CISZY” to również zaproszenie do wspólnego przemyślenia, pomilczenia i rozmowy. Artystka chce podzielić się z widzami swoją wrażliwością i emocjami, zapraszając ich do aktywnego uczestnictwa w twórczym procesie. Dzięki tej wystawie każdy będzie miał szansę zanurzyć się w przestrzeni, gdzie cisza staje się formą komunikacji, a emocje – językiem, który wypełnia przestrzeń.
Wystawa „MIASTO CISZY”:
- Data: 16 listopada 2024 – 31 stycznia 2025
- Miejsce: Bulwary Książęce, Księcia Witolda 1, Wrocław
- Wstęp: wolny
O artystce: Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Uzyskała dyplom w pracowni malarstwa Konrada Jarodzkiego (1998). Jest stypendystką Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2007) oraz The College of St. Catherine ( 1991/1992). Współzałożycielka i członek artystycznej grupy STARY BANAN (razem z Małgosią ETBER Warlikowską).
