Butik Solmé w poznańskim Starym Browarze pokazuje, że współczesna przestrzeń zakupowa nie musi opierać się na nadmiarze wykończeń i dekoracji. Projekt raw 07 zrealizowany we współpracy z pracownią Utopia powstał dla marki prezentującej kolekcje polskich i włoskich projektantów. Wnętrze zostało pomyślane nie tylko jako tło dla mody, ale jako elastyczna, świadomie zaprojektowana scenografia, która zmienia się razem z kolekcjami, sezonami i sposobem użytkowania przestrzeni.
Główną ideą projektu stało się połączenie radykalnej estetyki z zasadami odpowiedzialnego projektowania. Zamiast klasycznego butiku o zamkniętej, dopracowanej do końca formie, powstało wnętrze oparte na modułowości, demontażu i ponownym wykorzystaniu elementów. To przestrzeń, która pokazuje, że nowoczesny design może być jednocześnie wyrazisty, funkcjonalny i mniej obciążający środowisko.
Design, który można rozłożyć i zbudować na nowo
Jednym z najważniejszych założeń projektu było wdrożenie zasad gospodarki cyrkularnej. Elementy wyposażenia wykonano z aluminiowych profili wywodzących się z przemysłu i laboratoriów. Zostały zaprojektowane zgodnie z ideą design for disassembly, co oznacza, że można je konfigurować, demontować i wykorzystywać ponownie bez ich uszkadzania.
Ten sposób myślenia widać w całym wnętrzu. System mebli opiera się na modułowości, dzięki czemu ekspozycja może być łatwo dostosowywana do zmieniających się kolekcji. Konstrukcje ze stali nierdzewnej pozostawiono w nielakierowanej, surowej formie. Ich mobilność pozwala na ciągłą reinterpretację układu butiku, a sam materiał może zostać w przyszłości poddany recyklingowi.
Ograniczenie prac budowlanych i pozostawienie części powierzchni z płyt gipsowo-kartonowych w stanie surowym stało się ważnym gestem projektowym. To świadoma rezygnacja z nadmiaru, która zmniejsza ilość odpadów i jednocześnie buduje charakter miejsca.
Surowość przełamana miękkością
Materiały w butiku Solmé tworzą kontrast między przemysłową precyzją a delikatnością mody. Polerowane panele ze stali nierdzewnej zestawiono z niewykończonymi płytami gipsowo-kartonowymi, podkreślając napięcie między trwałością a tymczasowością. Ściany pełnią funkcję neutralnego tła dla ubrań, ale nie są całkowicie przezroczyste stylistycznie – ich surowość staje się częścią narracji.
Ważnym kontrapunktem dla metalu i niedoskonałych powierzchni są wymienne tekstylne dodatki: wstążki, zasłony czy drążki owinięte tkaniną. Wprowadzają miękkość, sezonowość i możliwość szybkiej zmiany charakteru przestrzeni bez konieczności kosztownej przebudowy. Z kolei półprzezroczyste elementy z plexi przypominają efemeryczne „duchy” ubrań. Angażują wzrok, zacierają granice między ekspozycją a instalacją i nadają wnętrzu lekko oniryczny charakter. Ich wymienność pozwala w prosty sposób budować nową tożsamość butiku wraz z kolejnymi kolekcjami.
Przestrzeń zaprojektowana jako sekwencja odkrywania
Układ butiku opiera się na stopniowym odsłanianiu przestrzeni. Wejściowa brama pełni podwójną rolę: staje się tłem dla ekspozycji, ale jednocześnie zasłania część wnętrza, budując napięcie między tym, co widoczne, a tym, co ukryte głębiej. Zachęca do wejścia i dalszej eksploracji. Druga brama wydziela strefę przymierzalni, a równocześnie pełni funkcję nieoczywistej przestrzeni ekspozycyjnej. Ukrywa niezbędne akcesoria i porządkuje zaplecze użytkowe, nie odbierając wnętrzu lekkości.
Butik Solmé odchodzi od klasycznego rozumienia wnętrza jako skończonej, zamkniętej formy. To przestrzeń zaprojektowana do zmian – żyjąca wraz z modą, użytkownikami i czasem. W dobie kryzysu klimatycznego projekt proponuje inną definicję luksusu: mniej oczywistą, bardziej świadomą i opartą na dialogu między surowością materiału a miękkością ubrań.
Projekt: raw 07 we współpracy z Utopia
Zdjęcia: Zasoby Studio
